مصطفى النوراني الاردبيلي

452

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

حجر حبشى : سنگى سياه مانند زبرجد است . حجر الحمام : چرك گرمابه : از دود حمام يك شىء منجمد شده درست مىشود . حجر الخزامى : سنگ سياه گرد و بدبو است . در آتش مىسوزد و اگر برآن آب بريزند ، زيادتر مىسوزد ولى اگر بر آن روغن بريزند ، خاموش مىشود . حجر الخطاطيف ، سنگ پرستوك ، حجر اليرقان : از شكم ابابيل بيرون مىآيد . حجر الخمار ، حجر النصرت ، حرز الخمار : فارسى سلطان مهره : سنگى است كه زياد سخت نيست ، رنگ آن سرخ مايل به سياهى است . حجر الديك : سنگ خروس است و از شكم مرغ حاصل مىشود . حجر الرصاص : سنگى به رنگ رصاص است . حجر الزيره : سنگى چرب است . حجر السلوان : سنگى شفاف است . حجر العاج : مانند دندان فيل است . بعضى آن حجر اعرابى گفته‌اند . حجر العسلى : نوعى سنگ است كه اگر در آب بسايند ، آب را شيرين مىكند . حجر غاعيطوس : سنگى ضعيف و خفيف است . حجر القتيله : نوعى سنگ به رنگ خاكى قرمز و زرد مىباشد مانند غاريقون نرم است ، از آن فتيله درست كرده و در چراغ استفاده مىكنند . گويند كه از آن لباس هم درست مىشود . حجر الفلفل ، حجر الحبشى : بعضىها آن را سنگى گويند كه در كيسه فلفل يافته مىشود . حجر الشعر ، حجر الشقاق : يونانى : قيتير قيسورى ، قيسورا ، قيسيرين : مانند اسفنج و سفيد رنگ است بعضى آن را در هندى سمندر جهاك كه استعمال دارويى دارد مىگويند . حجر الكرك : بايى منكا : سنگ بسيار سفيدى است كه بر ساحل هند و سند حاصل مىشود .